به سایت دکتر حسن اکبری خوش آمدید

…هوالشافی…

تلفن دریافت نوبت **** 91302356-021

بیماری خروسک.

خروسک در کودکان و راه های درمان آن با طب سنتی

بیماری خروسک

مقدمه:

بیماری خروسک که به نام لارنژوتراکئوبرونشیت نیز شناخته می‌شود، یکی از بیماری‌های شایع در کودکان است که باعث التهاب و تورم در حنجره، نای و برونش‌ها می‌شود. این بیماری معمولاً توسط ویروس‌های مختلفی از جمله ویروس پاراآنفلوآنزا ایجاد می‌شود و در کودکان زیر پنج سال شایع‌تر است. علائم این بیماری شامل سرفهٔ خشک و بلند (مانند صدای خروس)، تب و مشکل در تنفس می‌باشد. درمان خروسک نیازمند توجه به علائم و استفاده از روش‌های مناسب برای تسکین آنها است. طب سنتی، با استفاده از گیاهان دارویی و روش‌های طبیعی، می‌تواند به‌عنوان یک رویکرد مکمل برای مدیریت و درمان این بیماری مفید باشد. در این مقاله، به بررسی روش‌های مختلف درمان خروسک با استفاده از طب سنتی خواهیم پرداخت.

شناخت خروسک :

خروسک چیست؟

خروسک که به نام لارنژوتراکئوبرونشیت نیز شناخته می‌شود، یک بیماری تنفسی شایع در کودکان است که باعث التهاب و تورم در حنجره (لارنکس)، نای (تراکئا) و برونش‌ها می‌شود. این بیماری معمولاً توسط ویروس‌ها ایجاد می‌شود و کودکان زیر پنج سال بیشتر در معرض آن قرار دارند. ویروس پاراآنفلوآنزا، ویروس آنفلوآنزا، ویروس سنسیشیال تنفسی (RSV)، و آدنوویروس‌ها از جمله ویروس‌هایی هستند که می‌توانند خروسک را ایجاد کنند.

 خروسک عمدتاً از طریق تماس مستقیم با ترشحات تنفسی فرد مبتلا منتقل می‌شود. سرفه و عطسه، دست زدن به اشیاء آلوده به ویروس، و تماس نزدیک با فرد بیمار می‌توانند باعث انتقال ویروس شوند. به همین دلیل، رعایت بهداشت و شستشوی منظم دست‌ها از اهمیت بالایی برخوردار است. در ادامه، به بررسی روش‌های مختلف درمان خروسک با استفاده از طب سنتی خواهیم پرداخت.

علائم و نشانه‌های خروسک

 خروسک با مجموعه‌ای از علائم و نشانه‌های خاص همراه است که می‌توانند به شناسایی و تشخیص این بیماری کمک کنند. این علائم معمولاً به دلیل التهاب و تورم در حنجره، نای و برونش‌ها ایجاد می‌شوند. مهم‌ترین علائم و نشانه‌های خروسک عبارت‌اند از:

1. سرفهٔ خشک و صدادار: یکی از مشخص‌ترین علائم خروسک، سرفه‌های خشک و بلند است که شبیه به صدای خروس هستند. این سرفه‌ها معمولاً در شب تشدید می‌شوند و ممکن است باعث بیدارشدن کودک از خواب شوند.

2. صدای خروسکی هنگام تنفس: صدای خروسکی هنگام دم (ورود هوا به ریه‌ها) یکی دیگر از علائم بارز خروسک است. این صدا به دلیل تورم و تنگی راه‌های هوایی فوقانی ایجاد می‌شود و معمولاً در کودکان کوچک‌تر شایع‌تر است.

3. گرفتگی صدا: التهاب و تورم حنجره می‌تواند باعث تغییر یا گرفتگی صدا شود. صدای کودک ممکن است خشن و خروسکی به نظر برسد.

4. مشکل در تنفس: کودکان مبتلا به خروسک ممکن است دچار مشکل در تنفس شوند. تنفس سریع و سطحی، تلاش زیاد

5. تب: بیشتر کودکان مبتلا به خروسک دچار تب می‌شوند. تب معمولاً خفیف تا متوسط است، اما در برخی موارد ممکن است بالا باشد.

6. اضطراب و بی‌قراری: به دلیل مشکل در تنفس و سرفه‌های شدید، کودکان مبتلا به خروسک ممکن است اضطراب و بی‌قراری نشان دهند. این وضعیت می‌تواند خواب کودک را مختل کند و باعث ناراحتی بیشتری شود.

7. ترشح بزاق: در برخی موارد، کودکان مبتلا به خروسک ممکن است ترشح بزاق بیشتری داشته باشند که به دلیل تحریک گلو و راه‌های هوایی است.

8. علائم سرماخوردگی: در مراحل اولیه، خروسک ممکن است با علائم سرماخوردگی مانند آبریزش بینی، گلودرد و عطسه آغاز شود. این علائم ممکن است قبل از بروز سرفه‌های خشک و صدادار ظاهر شوند.

9. رنگ‌پریدگی یا کبودی لب‌ها: در موارد شدیدتر، به دلیل کاهش اکسیژن در بدن، ممکن است لب‌ها یا ناخن‌های کودک کبود یا رنگ‌پریده شوند. این یک علامت خطرناک است و نیاز به مراقبت فوری پزشکی دارد.

 شناخت این علائم و نشانه‌ها می‌تواند به تشخیص زودهنگام خروسک و آغاز درمان مناسب کمک کند. در صورت مشاهده علائم شدید یا عدم بهبود پس از چند روز، مراجعه به پزشک ضروری است.

دلایل و عوامل خطر خروسک

دلایل:

 عفونت‌های ویروسی: شایع‌ترین دلیل خروسک، عفونت‌های ویروسی هستند. ویروس پاراآنفلوآنزا مسئول بیشتر موارد خروسک است، اما ویروس‌های دیگری مانند ویروس آنفلوآنزا، ویروس سنسیشیال تنفسی (RSV)، و آدنوویروس‌ها نیز می‌توانند این بیماری را ایجاد کنند.
 عفونت‌های باکتریایی: هرچند نادر است، اما گاهی اوقات عفونت‌های باکتریایی نیز می‌توانند باعث خروسک شوند. این نوع خروسک معمولاً شدیدتر است و ممکن است نیاز به درمان با آنتی‌بیوتیک داشته باشد.

عوامل خطر:

 سن: کودکان بین 6 ماه تا 3 سال بیشتر در معرض خطر خروسک هستند. سیستم تنفسی کودکان در این سنین هنوز به طور کامل توسعه‌نیافته و باریک‌تر است که باعث می‌شود تورم ناشی از خروسک بیشتر تأثیر بگذارد.
 فصل: خروسک بیشتر در ماه‌های پاییز و زمستان رخ می‌دهد. در این زمان‌ها، ویروس‌های عامل خروسک بیشتر فعال هستند و سرما نیز می‌تواند به تشدید علائم کمک کند.
 سیستم ایمنی ضعیف: کودکانی که سیستم ایمنی ضعیفی دارند، بیشتر در معرض ابتلا به خروسک هستند. این می‌تواند به دلیل بیماری‌های مزمن، سوءتغذیه یا شرایط دیگری باشد که سیستم ایمنی را تضعیف می‌کند.
 سابقه خانوادگی: اگر یکی از والدین یا خواهر و برادرها به خروسک مبتلا شده باشند، احتمال ابتلای کودک به این بیماری بیشتر است.
 قرارگیری در محیط‌های پرجمعیت: کودکانی که در محیط‌های پرجمعیت مانند مهدکودک‌ها و مدارس حضور دارند، بیشتر در معرض عفونت‌های ویروسی هستند که می‌توانند خروسک را ایجاد کنند.
 حساسیت‌ها و آلرژی‌ها: برخی از کودکان ممکن است به دلیل حساسیت‌ها و آلرژی‌ها بیشتر مستعد ابتلا به خروسک باشند. التهاب ناشی از آلرژی می‌تواند راه‌های هوایی را تحریک کرده و به تشدید علائم کمک کند.
 قرارگیری در معرض دود سیگار: کودکانی که در معرض دود سیگار قرار دارند، ممکن است بیشتر مستعد ابتلا به عفونت‌های تنفسی باشند که می‌تواند خروسک را نیز شامل شود.

  راه‌های انتقال خروسک

خروسک عمدتاً از طریق تماس با ویروس‌های عامل بیماری منتقل می‌شود. این ویروس‌ها می‌توانند از فردی به فرد دیگر منتقل شوند و باعث شیوع بیماری به‌ویژه در محیط‌های پرجمعیت شوند. راه‌های اصلی انتقال خروسک عبارت‌اند از:

 1. قطرات تنفسی سرفه و عطسه: ویروس‌های عامل خروسک معمولاً از طریق قطرات ریز تنفسی که هنگام سرفه یا عطسه از فرد بیمار خارج می‌شوند، منتقل می‌شوند. این قطرات می‌توانند به‌راحتی وارد سیستم تنفسی دیگران شوند و آنها را مبتلا کنند.
صحبت‌کردن نزدیک: حتی صحبت‌کردن نزدیک به فرد بیمار می‌تواند باعث انتقال قطرات آلوده به ویروس شود.

 2. تماس مستقیم تماس با دست‌ها: دست‌زدن به دهان یا بینی پس از تماس با سطح یا شیء آلوده به ویروس، مانند دست‌دادن با فرد بیمار یا لمس اشیا مشترک (مثل اسباب‌بازی‌ها، دستگیره‌ها، و ظروف)، می‌تواند ویروس را منتقل کند.
بوسیدن: بوسیدن کودک یا فرد بیمار نیز می‌تواند یکی از راه‌های انتقال ویروس باشد.

 3. تماس با سطوح آلوده اشیای مشترک: ویروس‌های عامل خروسک می‌توانند روی سطوح و اشیا مختلف مانند اسباب‌بازی‌ها، مبلمان، و وسایل شخصی دیگر زنده بمانند. تماس با این سطوح و سپس لمس صورت (دهان، بینی، یا چشم‌ها) می‌تواند باعث انتقال ویروس شود.
محیط‌های بسته: محیط‌های بسته و پرجمعیت مانند مهدکودک‌ها، مدارس، و اتاق‌های بازی که در آنها بسیاری از کودکان و بزرگسالان به طور هم‌زمان حضور دارند، می‌توانند به انتقال سریع‌تر ویروس‌ها کمک کنند.

 4. مراقبت از بیماران پرستاری و مراقبت: والدین یا پرستارانی که از کودکان مبتلا به خروسک مراقبت می‌کنند، در صورت عدم رعایت بهداشت مناسب، ممکن است ویروس را به دیگران منتقل کنند. شستشوی منظم دست‌ها و استفاده از ماسک می‌تواند خطر انتقال را کاهش دهد.

 5. دود سیگار قرارگیری در معرض دود سیگار: کودکانی که در معرض دود سیگار هستند، بیشتر در معرض عفونت‌های تنفسی قرار دارند، زیرا دود سیگار می‌تواند سیستم تنفسی را تحریک کرده و آن را نسبت به عفونت‌های ویروسی آسیب‌پذیرتر کند. راه‌های پیشگیری از انتقال

برای کاهش خطر انتقال خروسک، رعایت نکات بهداشتی و پیشگیری از تماس با افراد بیمار اهمیت زیادی دارد:

شستشوی منظم دست‌ها: دست‌ها باید به طور مرتب و با صابون شسته شوند.
استفاده از ماسک: در صورت مراقبت از فرد بیمار یا در محیط‌های پرجمعیت، استفاده از ماسک می‌تواند مفید باشد.
ضدعفونی‌کردن سطوح: تمیزکردن و ضدعفونی‌کردن سطوح و اشیاء مشترک می‌تواند خطر انتقال ویروس را کاهش دهد.
جلوگیری از تماس نزدیک: دوری از افراد بیمار و پرهیز از تماس نزدیک با آنها، به‌ویژه در زمان‌هایی که بیماری شایع است، می‌تواند مفید باشد.

با رعایت این موارد، می‌توان خطر انتقال خروسک را به حداقل رساند و از شیوع بیشتر بیماری جلوگیری کرد.

  توصیه‌ها و درمان خروسک با طب سنتی

بیماری خروسک وکتور

طب سنتی می‌تواند به‌عنوان مکملی برای درمان خروسک استفاده شود. درمان‌های طبیعی و گیاهی می‌توانند به کاهش علائم و بهبود سریع‌تر کودک کمک کنند. در ادامه، برخی از روش‌های متداول طب سنتی برای درمان خروسک آورده شده است:

  1. بخور گیاهی

 بابونه، آویشن و اکالیپتوس: استفاده از بخور این گیاهان می‌تواند به تسکین التهاب و تورم کمک کند. بخور با گیاهانی مانند بابونه، آویشن و اکالیپتوس می‌تواند مفید باشد. این گیاهان دارای خواص ضدالتهابی و ضدعفونی‌کننده هستند.
 روش استفاده: یک قابلمه آب را به جوش آورده و گیاهان را به آن اضافه کنید. سپس کودک را بافاصله مناسب از بخار قرار دهید و سر او را با حوله بپوشانید تا بخار به سمت صورت و راه‌های تنفسی هدایت شود.

  2. عسل و لیمو

 خواص: عسل خاصیت ضدالتهابی و ضدباکتریایی دارد و لیمو سرشار از ویتامین C است که می‌تواند به تقویت سیستم ایمنی بدن کمک کند.
 روش استفاده: یک قاشق چای‌خوری عسل را با چند قطره آب‌لیمو ترکیب کرده و به کودک بدهید. این ترکیب می‌تواند به تسکین گلو و کاهش سرفه کمک کند.

  3. دم‌نوش‌های گیاهی

 دم‌نوش آویشن: آویشن دارای خواص ضدالتهابی و ضدعفونی‌کننده است. دم‌نوش آویشن می‌تواند به تسکین التهاب گلو و بهبود تنفس کمک کند.
 دم‌نوش بابونه: بابونه دارای خواص آرام‌بخش و ضدالتهابی است و می‌تواند به تسکین علائم خروسک کمک کند.
 دم‌نوش زنجبیل: زنجبیل خاصیت ضدالتهابی و ضدویروسی دارد. دم‌نوش زنجبیل می‌تواند به تقویت سیستم ایمنی و کاهش علائم خروسک کمک کند.

  4. روغن‌های گیاهی

 روغن نعناع، روغن اکالیپتوس و روغن‌زیتون: ماساژ قفسه سینه با این روغن‌ها می‌تواند به بهبود تنفس و کاهش التهاب کمک کند. روش استفاده: چند قطره از روغن را با یک روغن حامل مانند روغن‌زیتون ترکیب کرده و به‌آرامی روی قفسه سینه و پشت کودک ماساژ دهید.

  5. غرغره با آب‌نمک

 خواص: غرغره کردن با آب‌نمک گرم می‌تواند به کاهش التهاب گلو و تسکین درد کمک کند. این روش به تمیزکردن گلو و کاهش تجمع میکروب‌ها نیز کمک می‌کند.
 روش استفاده: یک قاشق چای‌خوری نمک را در یک لیوان آب گرم حل کرده و کودک را تشویق کنید تا با آن غرغره کند.

  6. مرطوب نگه‌داشتن هوا

 استفاده از دستگاه بخور: استفاده از دستگاه بخور در اتاق کودک می‌تواند به مرطوب نگه‌داشتن هوا کمک کند و از خشکی گلو و مجاری تنفسی جلوگیری کند. این کار می‌تواند به کاهش سرفه و تسهیل تنفس کمک کند.

  7. مصرف مایعات گرم

 سوپ، چای گیاهی و آب گرم: مصرف مایعات گرم می‌تواند به کاهش التهاب و تسکین گلو کمک کند. مایعات گرم همچنین می‌توانند به مرطوب نگه‌داشتن گلو و مجاری تنفسی کمک کنند.

نکات مهم

 استراحت کافی: استراحت کافی برای بهبود سریع‌تر ضروری است. کودک باید از فعالیت‌های شدید پرهیز کند و در محیطی آرام و مطمئن استراحت کند.
 پیگیری پزشکی: در صورت شدید بودن علائم یا عدم بهبود پس از چند روز، باید به پزشک مراجعه کرد. درمان‌های طب سنتی ممکن است مکمل خوبی باشند؛ اما نباید جایگزین درمان‌های پزشکی و تخصصی شوند. رعایت بهداشت: شستشوی منظم دست‌ها، استفاده از دستمال هنگام سرفه و عطسه و پرهیز از تماس نزدیک با افراد بیمار می‌تواند به پیشگیری از انتقال ویروس کمک کند.