تشنگی در روزه داری

تشنگی طولانی در روزه، مفید یا مضر؟

هوالشافی

تشنگی طولانی در روزه، مفید یا مضر؟

روزه و تشنگی

این روزها شاهد تبلیغات فراوانی بر علیه روزه ماه مبارک رمضان، خصوصاً تشنگی طولانی آن در روزهای گرم تابستان و ادعای اثرات سوء آن بر روی کلیه ها هستیم، در این مقاله از لحاظ علمی به بررسی اثرات استرس تشنگی طولانی در تابستان گرم بر روی سلول ها می پردازیم

همانگونه که می دانیم سراسر بدن ما از تعداد بسیار زیادی سلول تشکیل یافته و این سلول ها برای انجام عملکردهای حیاتی خود به شدت وابسته به انرژی هستند و این انرژی از طریق سوختن مواد غذایی که عمدتاً شامل گلوکز می باشد، در داخل سلول ها تولید می شود و حتی چربی ها و پروتئین ها نيز برای تبدیل شدن به انرژی لازم است ابتدا به گلوکز تبدیل شوند و سپس گلوکز با اکسیژن ترکیب شده و ماحصل این فرآیند تولید انرژی می باشد که به صورت مولکول های ATP در دسترس قسمت های مختلف سلول ها، برای انجام عملکرد های خود، خواهند بود

:در واقع ترکیب گلوکز با اکسیژن پایه تولید انرژی در بدن ما می باشد، یا به اصطلاح عمومی فرآیند سوختن شامل واکنش زیر می باشد

C6H12O6  +  6O2  =>  6CO2  +  6H2O  +  Energy

(انرژی بصورت ATP) + (شش مولکول آب خالص) + (شش مولکول دی اکسید کربن)  =>   (شش مولکول اکسیژن) + (یک مولکول گلوکز)

همانگونه که مشاهده می فرمائید از ترکیب یک مولکول گلوکز و شش مولکول اکسیژن، شش مولکول آب خالص و انرژی تولید می شود

سلول های بدن ما در طی فرایند متابولیسم یا سوخت و ساز دائمی خود، دچار انباشتگی و رسوبات فراوانی می شوند که این رسوبات موجب اختلال عملکرد قسمت های مختلف سلولی می شوند که از جمله این رسوبات می توانیم به لیپوفوشین یا پیگمان پیری اشاره کنیم که در اثر افزایش سن، بارز شده و موجب اختلال عملکرد سلولی بخصوص در سلول های قلبی می گردد، جنس رسوبات سلولی معمولا از مواد پروتئینی، چربی ها و قند ها می باشد. یکی از راه های حذف این رسوبات مختل کننده ی عملکرد های سلولی، گرسنه و تشنه نگهداشتن سلول هاست، تا سلول ها به علت کمبود انرژی مجبور شوند این مواد را به گلوکز تبدیل نموده و بسوزانند و تولید انرژی نمایند، اگر کمبود آب برای سلول ها بوجود نیاید، فرآیند کامل نمی شود و آخرین آثار رسوبات مذکور در سلول ها باقی می ماند، ولی در صورتیکه سلول ها به مدت طولانی در تابستان گرم، دچار کمبود آب شوند، مجبور می شوند علاوه بر کمبود انرژی با سوزاندن آخرین بازمانده های رسوبات سلولی به هر نحو که شده برای سلول آب تأمین نمایند، لذا روزه کامل اسلامی که از مبطلات آن مصرف آب است حتی یک قطره، این زمینه ی سازنده و مثبت را برای سلول های بدن ما فراهم می نماید خصوصاً در تابستان گرم و این فرآیند نه تنها برای سلول های کلیه زیانی ندارد بلکه با آزاد شدن سلول های توبولهای کلیوی از شر انباشتگی ها و رسوبات سلولی، عملکرد آنها بهتر نیز می شود چون بنا به گفته کتاب رابینز که از کتب اصلی و مرجع آسیب شناسی می باشد، یکی از علت های اصلی تشکیل سنگ کلیه عملکرد نامناسب سلول های توبولهای کلیوی است، که با روزه می توانیم این سلول ها را پاک سازی و به چرخه عملکرد طبیعی خود باز گردانیم

نکته مهم دیگری که وجود دارد این است که اساساً تئوری خوردن فراوان آب (به استثنای آب جوش ولرم شده) با عملکرد طبیعی سلول ها منافات دارد، زیرا در فرآیند تولید انرژی که از سوختن مواد غذایی انجام می شود، آب سرد شامل آب لوله های شهری، آب معدنی، آب یخچال و آب آبسرد کن می تواند با کم کردن حرارت محیط، که باید در طول فرآیند 37 درجه باشد، تداخل ایجاد نمايد و تولید مولکول های حامل الکترون مانند ان ای دی اچ را کاهش داده و باعث کمتر تولید شدن انرژی در سلول ها به صورت کاهش تولید ای تی پی می گردد

لذا توصیه ما مصرف آب جوش با خرما یا آب جوش ولرم شده و یا شربت عسل خنک به جای آب سرد خصوصاً در کسانی است که دچار بیماری هستند، می باشد

البته استثنایی نیز وجود دارد مانند اینکه در ماه تموز (23 تیر ماه تا 22 مرداد ماه) به علت گرمای ذاتی هوا نوشیدن آب سرد به صورت ناشتا توصیه شده است ولی این موضوع را نباید به خوردن آب سرد فراوان تا روزی 8 یا 16 لیوان در روز در تمام ایام سال و برای همه افراد تعمیم داد، ضمن اینکه در بعضی روایات خوردن آب سرد بیماری زا و خوردن آب گرم دارو تلقی شده است

خوردن زیاد آب سرد، با کم کردن انرژی سلولی موجب کاهش انرژی پمپ های سطح سلولی به نام Na-K ATPase می گردد و کاهش عملکرد این پمپ ها با احتباس سدیم در داخل سلول ها موجب ورود آب به داخل سلول ها شده و باعث تورم سلولی می گردد و خود می تواند باعث اختلال عملکرد سلول های سراسر بدن شده و ضمن ایجاد اضافه وزن، باعث اختلال عملکرد سلول های ایمنی بدن شده و نهایتاً شناخت خود و عوامل بیگانه را مختل نموده و باعث بروز بیماری های با منشا خود ایمنی مثل ام اس، لوپوس، آرتریت روماتوئید و ویتیلیگو گردد و همچنین می تواند با کم کردن قدرت سیستم ایمنی بروز برخی عفونت های شایع مثل عفونت های مجاری ادراری و کلیه ها، سینوزیت و سایر مشکلات گردد

تورم سلول ها در پروستات می تواند علائم پروستاتیسم در مردان مسن را مثل نازک شدن قطر ادرار، تکرّر ادرار و قطره قطره آمدن ادرار را موجب شود

بنابراین مصرف فراوان آب سرد بیماری زاست و توصیه ما مصرف شربت عسل خنک در مواردی است که نوشیدنی خنک مطلوب است و مصرف آب جوش و خرما و دمجوش ها و عرقیات در مواردی است که مصرف نوشیدنی های گرم مطلوب می باشد

 

دکتر حسن اکبری

متخصص و دانشیار آسیب شناسی سلولی

مدرس و محقق طب اسلامی ایرانی

چرا در میان غذا آب نخوریم؟

چرا در میان غذا خوردن آب نخوریم؟

هوالشافی

چرا در میان غذا خوردن آب نخوریم؟

چرا در میان غذا آب نخوریم؟

معده ی سلامت و کار آمد ضامن سلامت کل بدن ماست و در روایتی از نبی اکرم صل الله علیه و آله و سلم آمده است که معده خانه تمام بیماری  هاست

معده بر روی غذا چند عمل مهم انجام می دهد که مصرف آب و مایعات خنک این چند عمل را تحت تاثیر منفی قرار می دهد، این اعمال عبارتنداز

 مالش و سایش با فشار زیاد از طریق عضلات صاف و چین های سطح معده و همچنین پرزهای آن، که این فرآیند با مصرف آب و مایعات سرد بعلت اتساع معده خنثی می شود و در نتیجه هضم نشده وارد روده ها می گردد و ایجاد نفخ شدید می نماید

اثر اسید هیدروکلرئیدریک روی غذاهای خورده شده که باعث تجزیه مولکولهای بزرگ به مولکولهای کوچک قابل جذب برای سلولها می شود و این فرآیند بوسیله مصرف آب و مایعات سرد مابین غذا خوردن، بعلت خنثی سازی اسید، مهار می گردد و در نتیجه مولکولهای بزرگ غیر قابل جذب وارد روده ها شده و در روده بزرگ توسط باکتری ها مصرف می گردد و ایجاد نفخ شدید می نماید

آب یا مایعات سرد مابین غذا موجب کاهش درجه حرارت معده شده و موجب کاهش عملکرد واکنش های شیمیایی اسید معده و همچنین آنزیم های مختلف معده می گردد، لذا غذای خورده شده بدرستی هضم نمی شود و موجب هضم این مواد توسط میکروب های روده ی بزرگ شده و نفخ شدید ایجاد می نماید

 اسید معده و آنزیم های هضم کننده پروتئین ها، چربی ها و قند ها توسط مصرف آب و مایعات خنک در بین غذا رقیق می گردد و در نتیجه عملکرد همه این مواد کاهش یافته و هضم کامل صورت نمی گیرد

 ph مناسب برای جذب آهن، ویتامین  Cو بسیاری از سایر ویتامین ها و مواد مکمل همان ph طبیعی اسید معده در اثر مصرف آب و مایعات سرد این ph بهم می خورد و بدن از جذب این مواد بسیار مهم محروم می ماند

 کاهش انرژی سلولی در سلولهای سطح معده و روده ها و همچنین سلولهای عضلانی جدار معده و روده در اثر کاهش دمای محیط از 37 درجه سانتی گراد که بهترین دما برای بالاترین عملکرد این سلولهاست، و در نتیجه تنبلی روده ها و به دنبال آن بروز یبوست مزمن است که در معارف ما بعنوان ام الامراض یا مادر بیماری ها قلمداد شده است. همچنین کاهش انرژی سلولی موجب کاهش قدرت هضم و جذب مواد غذایی در معده و روده ها می گردد

امام رضا علیه السلام می فرمایند: هر کس می خواهد معده اش اور را آزار ندهد، میان غذا خوردن آب ننوشد

و در قسمت بعد همین روایت می فرمایند: هر کس چنین کند، رطوبت در بدن می نشیند و معده اش ضعیف می شود و رگ ها نمی توانند نیروی موجود در غذا را بگیرند، چه، اگر پی در پی آب به معده ریخته شود، معده فراخ می گردد. (کتاب طب الرضا علیه السلام صفحه 35)

مسلما تمام این عوارض که در اثر مصرف آب در بین غذا بوجود می آید، میزان تولید انرژی در بدن را کاهش می دهد و فقر انرژی در هر سلول بدن می تواند موجب بیماری آن سلول گردد و چنین پدیده ای در سیستم ایمنی بدن ما باعث عدم شناخت سیستم ایمنی از عوامل آسیب رسان و یا عدم شناخت سلولهای خودی از بیگانه می گردد و می تواند ریشه بسیاری از بیماری های نئوپلاستیک یا سرطانی یا بیماری های خود ایمنی مثل ام اس و لوپوس باشد

با رعایت دستورات دین مبین اسلام در تمام جنبه های بهداشتی درمانی، اجتماعی، سیاسی و خانوادگی می توانیم در دنیا و آخرت سعادتمند، خوشحال، با نشاط و در رفاه باشیم

دکترحسن اکبری

متخصص و دانشیار آسیب شناس سلولی

محقق و مدرس طب اسلامی ایرانی

مضرات آب سرد

چگونه مصرف آب سرد زیاد باعث مرض قند می شود

هوالشافی

چگونه مصرف آب سرد زیاد باعث مرض قند می شود

عوارض نوشیدن آب سرد

کار کرد صحیح بدن ما بستگی به کار کرد صحیح سلولهای بدن ما دارد و کارکرد صحیح سلولهای بدن بستگی به انرژی سلولی دارد و منشاء انرژی سلولی در تغذیه سلولی می باشد

آب سرد در سطح سلولی، میزان الکتریسته سلولی و حرارت سلولی را کاهش می دهد، کلیه واکنش های سلولی و مهمتر از همه عبور الکترون ها از مولکول NADH سلولی را مهار می نماید و بنابراین عملکرد گیرنده های انسولینی در سطح تمام سلولهای بدن را ضعیفتر از حالت طبیعی می نماید، مقاومت به انسولین را بالا می برد و از طرف دیگر تولید انسولین را در سلولهای بتای جزایر لانگرهانس غدهء لوزالمعده یا پانکرانس کاهش می دهد و همچنین موجب کاهش قدرت متابلیسم یا سوخت و ساز قندها یا کربوهیدرات ها در سلولها می گردد

در چنین حالتی امروزه به جای اصلاح تغذیه و آشامیدنی های مورد مصرف بیمار، متاسفانه با تجویز داروهایی مثل گلیبن کلامید که سلولهای آسیب دیده بتای لوزالمعده را شلاق می زند تا باعث تحریک و آزاد سازی مقادیر بیشتر انسولین شود و یا متفورمین که با مهار تولید انرژی توسط میتوکندری ها در واقع سلولها را فلج می نماید تا مقاومت آنها نسبت به انسولین کم شود، می خواهند مشکل را حل کنند که البته فقط یک غوز بالای غوز بیشتر نیست و مشکل درونی سلولها که همانا اختلال در عملکرد متابولیسم آنهاست به هیچ وجه با این داروها حل نمی شود و از طرف دیگر به بیمار رژیم های غذایی و آشامیدنی داده می شود که دقیقاً بعلت واکنش های انرژی گیر در سلولهای بدن اوضاع سوخت و ساز و متابولیسم سلولی را باز هم بدتر می نمایند

از این رژیم ها می توان به توصیه به مصرف زیاد ماست، شیر، ماست خیار، چای سبز و سیاه، سالاد فراوان، مصرف گوشت مرغ، ماهی، گاو، مصرف روغن های نباتی مایع، هندوانه، میوه های ترش و بدون قند، گوجه فرنگی، خیار، کاهو، دوغ فراوان و مصرف سفیده تخم مرغ و از همه بدتر مصرف فراوان آب که در واقع تیر خلاصی خواهد بود بر مغز سلولهای بیچاره فرد دیابتی که در مجموع این دستورات روز به روز اوضاع او را وخیمتر کرده و مرتباً قند بالاتر رفته و نیاز به مصرف داروها بیشتر می شود و سلولهای بیمار با اثر تخریبی داروهای شیمیایی مثل گلیبن کلامید و متفورمین باز هم بیشتر رو به مرگ حرکت می کنند و در نهایت این چرخه معیوب بیماری را که می شد به راحتی درمان شود، از پای در میاورد

در این میان بعضی ها فکر می کنند مشکل دیابت فقط بالا بودن قند خون است و کاری به مشکل اصلی داخل سلولها که عملکردشان مختل است ندارند و شروع می کنند به تجویز داروهای جورواجور گیاهی طب سنتی و کاری به اصلاح تغذیه بیمار ندارند و کاری به آب خوردن او ندارند که این هم یک خطای بزرگ در درمان دیابت توسط طب سنتی ها ست.

البته خیلی ها می دانند که محور و پایه اصلی درمان ریشه ای دیابت در اصلاح خوردنی ها و آشامیدنی ها است و نه معجونی از داروهای گیاهی و یا شیمیایی، بعضاً شنیده می شود عده ای بدون پایه و اساس علمی با اخذ مبالغ زیاد از بیماران با دادن معجون های پیچیده مدعی درمان دیابت هستند که به نظر می رسد این معالجین نمی توانند اختلالات متابولیسم و سوخت و ساز سلولی را بر طرف کنند و در دراز مدت به ضرر سلولهای بدن تمام خواهد شد.

به قول ابوعلی سینا که می فرماید: اگر طبیبی قبل از اصلاح تغذیه بیمار دست به دارو ببرد انگار به قتل بیمار جرأت یافته است، لازم است همه بیماران عزیز دقّت داشته باشند که اولاً گول تبلیغات افراد سود جو و فرصت طلب را نخورند و در ثانی با اصلاح ساده تغذیه و با رعایت مثلث سلامت و دستورات ساده رژیم تقویتی افراد دیابتی سایت، بیماری دیابت خود را به تدریج و آرام آرام ولی به طور ریشه ای و اساسی حل کنند و مبالغ هنگفتی را که مدعیان از آنها طلب می کنند، صرف تهیه خوراک خوب برای خانواده نمایند.

 

دکتر حسن اکبری

متخصص و دانشیار آسیب شناس سلولی

محقق و مدرس طب اسلامی – ایرانی