• 02165453000



نسخه چاپي ارسال به دوست




مثلث سلامت تحریم یا ترجیح

 

هوالشافی

 

آنچه مسلم است تمام غذاهایی که برای بدن ما ضررهای شدید دارند در شرع اسلام تحریم شده‌اند و آنهایی که ضرر کمتری دارند مکروه شمرده شده‌اند و آنهایی که برای بدن ضرر خاصی ندارند مباح قلمداد شده‌اند و غذاهایی که برای بدن ما دارای خواص خوبی هستند مستحب شمرده شده‌اند.

اگر به رساله عملیه نگاهی بیندازیم می‌بینیم ذکر شده که زیاد خوردن آب و یا آب خوردن ما بین غذا کراهت دارد، و یا شروع و پایان غذا با نمک استحباب دارد.

در کتب روایی و حدیثی ما در باب غذاها و ترجیح‌های آن مطالب بسیار مهم و ارزنده‌ای ذکر شده است که در ادامه به برخی از آنها اشاره می‌شود ولی نکته مهمی که بعضاً بیماران سؤال می‌کنند اینست که آیا مثلاً "فلان ماده غذایی یا تفننی که بصورت دمنوش مصرف می‌شود و شما می گوئید این ماده را استفاده نکنید حرام است؟ یعنی فکر می‌کنند اگر طبیب به بیماری می‌گوید این ماده را مصرف نکن باید حتماً حرمت شرعی داشته باشد، حال آنکه ممکن است علت منع طبیب یا حکیم کراهت یک ماده باشد و نه حرمت آن"، پس در اینجا بحث ترجیح است و نه تحریم و گاهی هم علت منع طبیب، دستکاری های عمدی بشری روی غذاها یا مواد دیگر مصرفی است که موجب شده مصرف آن ماده برای افراد جامعه مضر شده باشد.

بعضی از مواد غذایی ذاتاً دارای خواص مادی یا معنوی هستند که برای بدن ما مفید نیستند و حتی اضافه کردن مصلحات (یعنی موادی که اثرات سوء آن غذا یا ماده را خنثی کند) نمی‌تواند جلوی ضرر آن ماده غذایی یا تفننی را بگیرد، بطور مثال:

در گوجه فرنگی، چای، گوشت گاو، گوشت مرغ و یا توتون موادی هست که اینها مصلح ندارند و به هر حال مصرف آنها باعث آسیب جزئی به سلول‌های بدن ما می‌شوند، در حالیکه بطور مثال هندوانه، خیار یا کاهو ممکن است به تنها و برای فردی ضرر داشته باشد ولی با یک مصلح مثل خرما یا عسل دیگر نه تنها ضرری ندارد بلکه منفعت‌های زیادی هم خواهد داشت، بنابراین برخی مواد غذایی و یا تفننی دارای مصلح نیستند و برعکس برخی دیگر دارای مصلح هستند و آنهایی که دارای مصلح نیستند در شرع اگر اسمی از آن‌ها به میان آمده باشد به عنوان مکروه مطرح شده است. که البته عمر را کوتاه می‌کنند و می‌توانند موجب بروز بیماری‌ها شوند، پس در مثلث سلامت آنچه که به عنوان منع دائمی آورده شده نشان عدم ترجیح است و نه تحریم و لذا گاهی ممکن است همین مواد در موارد خاص به بیمار تجویز هم بشوند مثل آبگوشت گوشت گاو که برای برخی توصیه می‌کنند و اگر گوشت گاو شامل منع ترجیحی نبود و یا کراهت نداشت در درمان برص نمی‌شد از آن استفاده کرد.

در استفتایی که در دفتر مرجع عالیقدر مرحوم حضرت آیت ا... بهجت شده است ذکر شده است که به طور کلی خوردن گوشت گاو کراهت دارد و بنده هم در مثلث سلامت عرض کرده‌ام که جزء مضرات دائمی است و نه اینکه حرام باشد.

در مورد گوشت مرغ غالب روایات بر کراهت گوشت مرغ روایت دارد.

در روایتی از حضرت امیر علیه السلام هست که فرمودند: مرغ، خوک پرندگان است (کتاب فروع کافی جلد 6-کتاب الاطعمه).

بسیاری از علمای بزرگ هم اعتقاد بر کراهت گوشت مرغ دارند، البته حساب مرغ و خروس صنعتی کاملاً جداست و کراهت مذکور مربوط به مرغ رسمی است و نوع صنعتی به علت دارا بودن مواد افزودنی مضر و آنتی بیوتیک های وسیع الطیف قطعاً بسیار خطرناک می‌باشد.

در مورد چای بنده روایتی بر له یا علیه آن پیدا نکرده‌ام ولی همین که این داروی گیاهی در طب جدید موجب آنمی یا کم خونی، فقر آهن، یبوست مزمن و همچنین سنگ کلیه شناخته شده برای مصرف نشدن آن کافی است، حال کاری با مضرات دیگر آن مثل کم کردن متابولیسم سلول‌ها و ایجاد زمینه کاهش قدرت سیستم ایمنی و در نتیجه احتمال بروز بیماری‌هایی مثل بیماری‌های روماتیسمی ندارم.

 

دکتر حسن اکبری

متخصص و دانشیار آسیب شناسی سلولی

و محقق و مدرس طب اسلامی ایرانی


لیست اخبار >>